Hydrolizat kolagenu

Proces hydrolizy jest procesem rozrywania wiązań chemicznych z przyłączeniem wody w obecności katalizatorów. Dzięki temu procesowi hydrolizaty kolagenowe są znacznie bardziej przyswajalne przez ludzki organizm. W ich składzie znajdują się aminokwasy i peptydy kolagenowe.

Na rynku dostępnych jest wiele hydrolizatów kolagenu. Różnią się one jednak znacząco przede wszystkim pod względem  jakości.

Często, mimo zapewnień producentów, hydrolizaty nie rozpuszczają się, warto  więc zwrócić uwagę na ich rozpuszczalność.

Na wysoką  jakość hydrolizatu wskazuje również, rozkład jego masy cząsteczkowej. Na rynku mamy do wyboru  preparaty o wagach molekularnych odpowiadających odpowiednim aminokwasom  lub peptydom  najczęściej w zakresie od 1 do 6 kDa ( masa cząsteczkowa). Im wyższa masa cząsteczkowa tym łatwiejszy proces tworzenia wiązań sieciujących i  tworzenia struktury kolagenowej.

Warto więc poprosić producenta o udostępnienie profilu chromatografii, która daje dużą wiedzę na temat  jakości hydrolizatu oraz jego zawartości.

W literaturze naukowej spotykamy się z opisami coraz większej ilości badań, dotyczących spożycia  hydrolizowanego kolagenu, wytwarzającego peptydy, stymulujące fibroblasty skóry  celem wytworzenia i reorganizacji nowych włókien kolagenowych, które mają wpływ na wytrzymałość kości i  elastyczność skóry.

Podawanie peptydów kolagenowych zawartych w hydrolizacie powoduje zwiększenie wytrzymałości chrząstek stawowych, poprawę ruchliwości i uśmierzenie bólu stawów. Peptydy kolagenowe mają wpływ na metabolizm komórek chrząstki stawowej i kości oraz znacznie zwiększają tworzenie kolagenu stawowego. Kolagen odpowiada za właściwości mechaniczne chrząstki stawowej, przede wszystkim za jej wytrzymałość i elastyczność. Hydrolizat kolagenu dostarcza niezbędnego budulca do regeneracji chrząstki stawowej, kości podchrzęstnej i innych tkanek układu stawowego takich jak więzadła, czy ścięgna.

Hydrolizat kolagenu i jego działanie na układ kostno- stawowy :

  • wpływa na metabolizm komórek chrząstki stawowej i kości
  • pomaga w syntezie kolagenu fizjologicznego
  • umożliwia wzrost i regenerację upośledzonej chrząstki
  • zapobiega dalszym ubytkom chrząstek
  • poprawia ruchliwość i uśmierza ból
  • zwiększa gęstość tkanki kostnej i poprawia wiązanie substancji mineralnych.

Hydrolizat kolagenu podany doustnie ma bardzo wysoką skuteczność w działaniu na skórę :

  • wygładza i uelastycznia skórę, poprawia kondycję i napięcie skóry
  • pomaga w usuwaniu trądziku młodzieńczego,
  • działa nawilżająco, regenerująco i łagodząco,
  • usuwa oznaki zmęczenia, odświeża i relaksuje,
  • redukuje zmarszczki,
  • poprawia koloryt skóry i ożywia cerę, nadaje skórze zdrowy wygląd,
  • łagodzi skutki poparzeń słonecznych (solarium),
  • likwiduje szorstkość oraz suchość skóry,
  • wzmacnia i uelastycznia włosy, nadaje im jedwabisty blask oraz przywraca zdrowy wygląd, włosy stają się naturalnie miękkie w dotyku oraz optycznie zwiększają objętość, wzmacnia mieszki włosowe na skórze głowy,
  • wygładza skórę rąk,
  • wzmacnia paznokcie.

Prawda o kolageniekolagen

Kolagen jest głównym białkiem w organizmie i zapewnia spójność, elastyczność i regenerację skóry, chrząstki i kości.
Termin „kolagen” określa grupę białek (białka kolagenowe) występujących powszechnie w organizmie człowieka i organizmach zwierząt. Wyróżniającą cechą kolagenów jest budowa znacznej części cząsteczki w postaci superhelisy.
Budowa superhelisowa nie tworzy całej cząsteczki kolagenu. W poszczególnych białkach z tej grupy występują zarówno końcowe,  jak i włączone pomiędzy fragmenty superhelisowe, odcinki cząsteczki pozbawione budowy superhelisy. Jednak, aby białko zostało zaliczone do grupy kolagenów, struktura superhelisowa musi dominować ilościowo w całej cząsteczce. Białka, które zawierają jedynie mały fragment cząsteczki o budowie superhelisowej określane są jako białka kolagenopodobne.

W organizmie człowieka występuje pełna gama kombinacji łańcuchów polipeptydowych, a poszczególne typy kolagenu są w rzeczywistości odrębnymi białkami, oznaczanymi liczbami rzymskimi (np. kolagen typu I) oraz określanymi wzorem sumarycznym przedstawiającym skład łańcuchów. Przykładowo kolagen typu I, występujący w znacznych ilościach w tkance łącznej, posiada skład łańcuchowy [alfa1(I)]2alfa2(I)]. Występujący obficie w chrząstce kolagen typu II zbudowany jest z trzech identycznych łańcuchów, co określa wzór [alfa1(II)]3.
W kościach występuje prawie wyłącznie kolagen typu I. Stanowi on 85-95% całej zawartości substancji organicznych kości. Kolagen typu I występujący w kościach jest produktem tych samych genów, co kolagen typu I skóry czy innych narządów, ale różni się istotnie, co jest wynikiem modyfikacji posttranslacyjnych. Synteza i degradacja kolagenu w kościach jest regulowana przez wiele czynników ogólnoustrojowych (np. hormonalnych) i miejscowych, oddziałujących na procesy kościotworzenia i resorpcji kości. Mechanizmy molekularne tej regulacji nie zostały poznane. Kolagen zapewne decyduje o większości procesów zależnych od substancji organicznej kości, takich jak sam proces tworzenia kości, jej mineralizacja oraz uzyskiwanie prawidłowych własności mechanicznych.

kolagen-bSkóra zawiera wiele typów kolagenu. Najbardziej powszechne to typy I, III, IV, V, VI i VII. Typy I, III i V są obecne w skórze właściwej, gdzie tworzą włókna kolagenowe. Włókna wytworzone przez kolagen typu III są węższe niż tworzone przez kolagen typu I i są one określane, jako włókna siateczkowe wraz z kolagenem typu I, tworząc rdzeń włókienek. Kolagen typu VI jest również obecny w skórze, lecz tworzy unikalny komponent nazywany włóknami „koralikowymi”, które otaczają wszystkie elementy strukturalne w obrębie skóry właściwej (np. komórki, naczynia krwionośne i nerwy) w celu zapewnienia ich zintegrowanej struktury. Kolagen typu IV tworzy błonę podstawną, która oddziela skórę właściwą od naskórka. Typ VII kolagenu to włókienka kotwiczące w błonie podstawnej naskórka, które mają na celu łączenie skóry właściwej z błoną podstawną.

W literaturze naukowej  coraz więcej opisywanych jest badań dotyczących, spożycia  hydrolizowanego kolagenu,  który wytwarza peptydy, stymulujące fibroblasty skóry w celu wytworzenia i reorganizacji nowych włókien kolagenowych, które mają wpływ na wytrzymałość i  elastyczność skóry.

Co zawiera aronia?aronia-b

Jej owoce są cennym surowcem dietetycznym, niezastąpionym w profilaktyce wielu chorób cywilizacyjnych. Aronia zawiera m.in.:

  • Witaminy (C, B2, B6, E, PP, prowitamina A);
  • Bioflawonoid  noszący nazwę witamina P, który reaktywuje witaminę C i glutation;
  • Związki mineralne i niezbędne pierwiastki (molibden, mangan, miedź, bor, jod i kobalt);
  • Polifenole (organiczne związki chemiczne z grupy fenoli, które wykazują silne działanie przeciwutleniające i zmniejszają szansę wystąpienia chorób układu krwionośnego i nowotworu);
  • Antocyjany (owoce aronii to jedno z najbogatszych źródeł związków antyoksydacyjnych [(antocyjanów)] w przyrodzie. Owoce aronii wykazują jedno z najsilniejszych  działań przeciwutleniających – aż 500 mg na każde 100 g owoców;
  • Katechiny (związki z grupy flawonoidów, o właściwościach  przeciwutleniających)
  • Taniny (znane z dobroczynnego działania w czerwonym winie);
  • Kwasy i inne związki.

Aronia źródło zdrowia i urody

Jest kilka naturalnych produktów znanych i cenionych na całym świecie ze względu na swoje właściwości prozdrowotne. Nie wszyscy wiedzą, że aronia uważana jest za najzdrowszy owoc jagodowy na świecie – tzw. bombę witaminową… Czy zdajecie sobie sprawę z tego, że aronia zawiera duże ilości witamin C, B1, B2, B6, E, PP, składników mineralnych, antyutleniaczy i mikroelementów. Jest też  doskonałym źródłem bioflawonoidu  o nazwie witamina P, który reaktywuje witaminę C i  glutation.

Francja słynie z dobrego wina, a pite przez Francuzów niemal codziennie czerwone wino, dzięki wysokiej zawartości antocyjanów, skutecznie zapobiega zawałom serca. Brazylia to zagłębie kawy, a pozytywne działanie kwasu chlorogenowego, zawartego w brazylijskiej kawie, obniża ryzyko zachorowania na cukrzycę typu II. Chińczycy od tysiącleci wiedzą, że picie zielonej herbaty (dzięki zawartym w niej katechinom) chroni przed nowotworami, starzeniem się i otyłością. „Jednak żaden z wymienionych produktów nie pochodzi z Polski ani u nas nie rośnie” – podkreśla profesor Iwona Wawer, autorka książki „ARONIA Polski Paradoks”. Jest jednak i polskie dobro -  aronia, która u nas rośnie i poza tym to właśnie ona,  jako jedyna roślina na świecie, zawiera wszystkie w/w cenne składniki jednocześnie.

Sensacją są owoce aronii, niezwykła skarbnica życiodajnych pierwiastków, najsilniejszy antyoksydant (przeciwutleniacz) ze wszystkich znanych owoców – badania laboratoryjne udowodniły, że owoce te wykazują najsilniejsze działanie przeciwutleniające, jakie kiedykolwiek zarejestrował człowiek.
Aronia zawiera katechinę, ma więc dobroczynny wpływ na układ trawienny i procesy przemiany materii. Ponadto, jest pomocna przy leczeniu nadciśnienia i miażdżycy, sprawdza się w profilaktyce zawałów, udarów mózgu, demencji, chorób Alzheimera, Parkinsona, cukrzycy, poprawia wzrok, obniża ryzyko zachorowania na raka i zwiększa odporność organizmu. Obniża ciśnienie tętnicze i dlatego powinna być stałym składnikiem diety osób zagrożonych zawałem i udarem. Owoce aronii zawdzięczają swe terapeutyczne właściwości bioflawonoidom i rutynie. Te właśnie składniki zapewniają dobrą kondycję naczyniom krwionośnym. To ważna informacja dla osób ze skłonnością do żylaków, miażdżycy i chorób dziedzicznych. W Pomorskiej Akademii Medycznej, oraz Klinice Kardiologii AM w Warszawie, udowodniono, że wyciąg z tego owocu pozwala dość skutecznie regulować nadciśnienie tętnicze, zapobiega odkładaniu się cholesterolu w ściankach tętnic oraz chroni przed chorobami serca. Spadek ciśnienia notowano zaledwie po  sześciu tygodniach terapii u niemal wszystkich badanych osób. Okazuje się więc, że aronia zmniejsza też stany zapalne drobnych naczyń krwionośnych. Owoce i sok, oraz przetwory z aronii zapobiegają miażdżycy. Działają przeciwkrwotocznie i uspokajająco.

Na uwagę zasługuje również zawartość w owocach aronii  manganu, molibdenu,  miedzi, kwasu chlorogenowego, neochlorogenowego i kwasu kawowego oraz bioflawonoidu o działaniu przeciwwysiękowym i ochronnym na witaminę C noszącego nazwę witaminy P (nie mylić z witaminą PP!). Kwas chlorogenowy i kawowy mają właściwości ochronne na trzustkę, wątrobę i nerki, wykazują wpływ antybakteryjny i żółciopędny. Obecność kwasu chlorogenowego, który spowalnia absorbcję glukozy, sprawia, że aronia polecana jest dla diabetyków i osób z nadwagą.

Zestaw związków obecnych w aronii działa odtruwająco, redukuje niektóre toksyny, z innymi tworzy nierozpuszczalne kompleksy usuwając je z organizmu. Dieta bogata w produkty z aronii ma wpływ na zapewnienie dobrego widzenia nocnego i ostrość wzroku. Korzystny wpływ aronii stwierdzono przy stosowaniu w zapaleniu trzustki i owrzodzeniu żołądka. Składniki zawarte w owocach aronii mogą być skuteczne w przypadku zapalenia stawów, schorzeń alergicznych czy infekcji bakteryjnych i wirusowych, włączając grypę i przeziębienia. Świetnie nadaje się dla osób chcących prowadzić zdrowy tryb życia i dbających o linię, wpływa bardzo korzystnie na metabolizm, ułatwia przemianę materii i reguluje gospodarkę tłuszczową, a także ogranicza powstawanie złego cholesterolu, reguluje ciśnienie krwi, wzmacnia naczynia krwionośne, zapobiega miażdżycy i zawałom serca oraz zapobiega zanikom pamięci. Usprawnia również działanie pamięci i refleks oraz zwiększa koncentrację – niech więc pamiętają o niej wszyscy, którzy się uczą i pracują umysłowo. Zmniejsza też napięcie nerwowe i łagodzi stres. Wpływa też pozytywnie na ogólne wzmocnienie dzieci i młodzieży przy intensywnym wzroście, gdyż pomaga budować i regenerować tkankę mięśniową i kostną. Chroni również błonę śluzową żołądka przed szkodliwym działaniem kwasu solnego i alkoholu.

 

Co wiemy o oregano?oregano-b

Oregano – jeden z najdoskonalszych naturalnych antybiotyków stworzonych przez naturę – odkryj jego właściwości.

Aromatyczne i pełne smaku oregano jest jednym z najczęściej stosowanych ziół na świecie. Lecz oprócz bogatego smaku, jaki nadaje potrawom, oregano jest potężną siłą żywieniową i medyczną, przez wielu uważaną za jeden z najdoskonalszych naturalnych antybiotyków stworzonych przez naturę. To niesamowite ziele jest tak bogate w przeciwutleniacze, witaminy oraz inne korzystne związki, że brak tego składnika w codziennej diecie byłby co najmniej nierozsądny ze względu na zdrowie.

Wykazano, że oregano  jest potężnym  specyfikiem o działaniu antybiotykowym, przeciwgrzybiczym, przeciwpasożytniczym, przeciwwirusowym.

Należące do rodziny mięty oregano, plasuje się blisko szczytu klasyfikacji pod względem ogólnej zawartości antyoksydantów. Według PreventDisease.com, suszone oregano plasuje się na 5 pozycji na skali ORAC, tzn. pod względem zdolności pochłaniania reaktywnych form tlenu przez przeciwutleniacze (ang. Oxygen Radical Absorbance Capacity – ORAC), która mierzy koncentrację antyoksydantów w jedzeniu i ziołach. Oregano uplasowało się wyżej na tej liście, niż bardziej znane pożywienie kojarzone z wysokim poziomem przeciwutleniaczy, jak na przykład jagody acai i sumak.

Wśród licznych przeciwutleniających flawonoidów i polifenoli, można wymienić tymol, pinen, limonen, karwakrol, ocymen oraz kariofilen, które łącznie dają ziołu kuszący i miły aromat. Każdy z tych składników również sprawia, że oregano posiada właściwości medyczne, gdyż synergicznie walczą z infekcjami, skurczami, niestrawnością oraz innymi dolegliwościami.

„Oregano zawiera co najmniej 4 związki, które przynoszą ulgę w kaszlu oraz 19 związków chemicznych o działaniu antybakteryjnym, które mogą pomóc zredukować zapach ciała” – pisze Karen Foster z PreventDisease.com. „Składniki w oregano, które przynoszą ulgę w kaszlu, mogą również „rozluźnić” mięśnie w układzie trawiennym, czyniąc z oregano wsparcie dla trawienia”.
Oregano może również pomóc w zapobieganiu licznym chorobom, wliczając w to syndrom metaboliczny.

Te same związki mogą również pomóc w zapobieganiu uszkodzeniom w komórkach spowodowanym działaniem utleniającym, tym samym chroniąc ciało przed chorobami przewlekłymi. Na przykład osoby z wysokim ciśnieniem krwi, wysokim poziomem cholesterolu oraz innymi wskaźnikami syndromu metabolicznego lub z chorobami serca, w znacznym stopniu skorzystają z dodania oregano do swojej diety.
To samo dotyczy osób z zanieczyszczoną okrężnicą, przewlekłym zapaleniem, osteoporozą, alergiami, przewlekłym zmęczeniem oraz bólami głowy.

Coraz częściej mówi się w świecie medycznym o Candida albicans i wywoływanej przez ten grzyb kandydozie. Candida albicans powszechnie występuje wokół nas, a także w ludzkim organizmie. Leczenie kandydoz ciągnie się często latami. Spośród wielu cennych właściwości oregano, na szczególne podkreślenie zasługuje działanie przeciwgrzybicze w stosunku do grzyba Candida albicans.

Mając liczne wątpliwości, że naturalna substancja może być tak skuteczna, rząd federalny USA, przetestował wyciąg z wyselekcjonowanych odmian oregano. Próbowano udowodnić jego nieefektywność. Wykazano  niezbicie, że wyciąg z oregano zabił dosłownie wszystkie z testowanych zarazków!

Obecnie wiadomo, że Helicobacter pylori odpowiada w przybliżeniu za 80% przypadków choroby wrzodowej żołądka i 90% przypadków choroby wrzodowej dwunastnicy. Jej obecność zwiększa ryzyko wystąpienia takich schorzeń jak zapalenie żołądka typu B mogące prowadzić do powstania nowotworu.

Dr Siddiqui opublikował na łamach „Medical Science Research” pracę dowodzącą, iż wyciąg z oregano niszczy szeroką gamę wirusów, włącznie z wirusem opryszczki.

Współczesne badania naukowe potwierdzają, że karwakrol – najważniejszy składnik czynny  oregano hamuje wzrost Candida albicans, a także wielu bakterii Gram (+) i Gram (-), w tym szczepów odpornych na antybiotyki.
Wirusy, bakterie i grzyby chorobotwórcze ewoluują, z czasem uodparniając się na antybiotyki wytwarzane sztucznie i w efekcie tego stają się silniejsze, groźniejsze i trudniejsze do pokonania. A ze związkami znajdującymi się w oregano nie potrafią sobie poradzić – i to nawet te tak groźne dla nas jak bakterie E. coli, lamblioza, salmonella, pałeczka jelitowa, paciorkowce, gronkowce, wirusy grypy (wiemy przecież doskonale, że co roku pojawiają się ich nowe szczepy odporne na farmaceutyki chemiczne), dokuczliwy Herpes – przyczyna opryszczki na ustach i organach płciowych oraz półpaśćca; drożdżaki, w tym Candida – grzyby odpowiedzialne za wiele infekcji, najczęściej zaczynających się w przewodzie pokarmowym, oraz skórnych, jak łuszczyca, egzema, łupież.

Jak działa oregano

  • niszczy rozwój grzybów Candida albicans!
  • działa antybakteryjnie na – Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Salmonella enterica, Staphylococcus aureus, Helicobacter pylori, lamblie (Giardia lamblia) oraz Trypanosoma cruzi
  • wykazuje właściwości przeciwpasożytnicze
  • wspomaga pożyteczne szczepy bakterii
  • działa przeciwzapalnie – kwas rozmarynowy hamuje aktywność enzymu COX-2 (cyklooksygenaza-2)
  • wykazuje silne właściwości antyoksydacyjne
  • chroni przed szkodliwym działaniem wolnych rodników tlenowych – jest silniejszym antyoksydantem niż cytrusy, borówka amerykańska i jagoda acai
  • działa moczopędnie i żółciopędnie
  • łagodzi wzdęcia i zaburzenia trawienia
  • działa rozkurczowo – zmniejsza bóle brzucha, bóle miesiączkowe
  • wzmacnia system nerwowy, uspokaja
  • zwiększa wchłanianie żelaza – ułatwia wyrównanie niedoborów w niedokrwistościach
  • działa mukolitycznie i wykrztuśnie, szczególnie korzystnie działa w chorobach układu oddechowego,  w zapaleniu oskrzeli, astmie .